رسول ( ص ) كه بلند مىكرد دو دست را بدعاء در وقت ابتهال ، و دعا مىكرد چنان‌كه طلب طعام مىكند مسكين . و وحى فرمود حقّ تعالى به سوى موسى ( ع ) كه بفرست دو دستت را از روى مذلّت در پيش روى من مثل عبدى كه ناله كند به سوى سيّد و آقاى خود ، پس هرگاه چنين كردى رحمت مىكنم ترا ؛ زيرا كه من « اكرم الاكرمين و اقدر قادرينم » « 34 » ، يا موسى سؤال كن مرا از فضل و رحمت من كه فضل و رحمت به دست من است و مالك نيست آنها را احدى غير من ، و نظر كن كه در حين مسألة « 35 » چگونه به رغبت مىاندازم ترا به آنچه در نزد من است ؟ و از براى هر عمل جزائى است ، و اهل كفران جزا داده مىشوند به جزاى لايق به خود . و دوم : طريق استكانت « 36 » است ؛ و آن گذاردن دو دست است بر دو شانهء خود مثل عبد تقصيركننده‌اى كه حمل شده است به سوى مولاى خود و محكم بسته است دستهاى او را هواهاى او و به دل مناجات مىكند : در اين حال كه دو دستم را در پيش روى تو بسته‌ام به جهت ظلم و تقصير من بر تو . و سيم : طريقهء تعوّذ « 37 » و رهبت « 38 » و خوف است ؛ و آن مبسوط كردن دو دست است و ظاهر نمودن پشت دستهاست به آسمان و باطن دو دست را رو به زمين ؛ يعنى عبد در حال مذلّت و احتقار بلسان حال مىگويد « عالم السّرّ و الخفيّات » « 39 » را كه از روى خجلت نمىتوانم باز كنم دو دستم را به سوى تو و از شرم آنها را رو به زمين داشته‌ام ، ترحّم فرما بر ذلّت و شرم و خجلت ، و بيامرز مرا . چهارم : طريقهء رهبت

--> ( 34 ) - بخشنده‌ترين و بزرگوارترين بخشندگان و بزرگواران ، و تواناترين توانايانم . ( 35 ) - مسألت : درخواست ( 36 ) - عجز و ناتوانى و نيازمندى ( 37 ) - پناه جستن ( 38 ) - ترس توأم با اميد ( 39 ) - دانندهء رازها و نهانيها